"...CAŁA SIŁA ŻYCIOWA

MA NATURĘ WIBRACYJNĄ..."

(Edgar Cayce)

 

Wibroterapia (ang. Vibrotherapy) to forma terapii leczniczej i profilaktycznej, wykorzystującej bodziec mechaniczny, wytwarzający wibrację. Możemy się z nią spotkać nie tylko w gabinetach rehabilitacyjnych, ale również w sporcie oraz kosmetologii. 

W sporcie stosuje się najczęściej drgania o niskiej częstotliwości (pasmo 15-50 Hz). W ten sposób można wpłynąć na większy pobór tlenu, utlenowanie krwi i mięśni. Poprawić miejscowe krążenie, miejscową temperaturę tkanek, poddanych wibracjom oraz aktywację enzymów mięśniowych. Efekty te można także uzyskać nie tylko miejscowo, ale i w całym ciele (ogólnoustrojowo).

 

Zastosowanie wibroterapii miejscowej wpływa na:

- odżywienie skóry poprzez rozszerzenie naczyń skórnych,

- lepsze dotlenienie i odżywienie mięśni oraz zwiększone wydalanie produktów przemiany materii,

- poprawę zdolności mięśnia do pracy,

- pobudzenie włókien mięśniowych do skurczu, co zwiększa ich napięcie i zmniejsza ryzyko zaników mięśniowych - słaba wibracja zmniejsza napięcie mięśni, natomiast silna wibracja pobudza układ nerwowy i doprowadza do wzmożonego napięcia mięśniowego,

- lepsze ukrwienie stawu,

- większą elastyczność i wytrzymałość więzadeł,

- lepszą ruchomość stawu.

- zmniejszenie obrzęków,

- lepszy odpływ krwi żylnej,

- większy dopływ tlenu i składników odżywczych do organów,

​- słaba wibracja działa uspokajająco, natomiast silna wibracja pobudzająco.

Naukowcy zainteresowali się także wpływem wibracji na układ oddechowy. Metoda ta od wielu lat sprawdza się w zmniejszeniu objawów mukowiscydozy. Pomaga pozbyć się wydzieliny, która uniemożliwia oskrzelom prawidłową pracę i powoduje przewlekły stan zapalny wywołany namnażaniem się bakterii. Dowiedziono, że technika wibracyjna ułatwia też odkrztuszanie, co wspomaga leczenie astmy, zapalenia oskrzeli i przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP).